«Τέτοια, μόνο στο σινεμά γίνονται». Είναι ατάκα του χαρακτήρα Τόμ Μπάξτερ, ενός τυχοδιώκτη εξερευνητή, που ξεπηδά μέσα από την ασπρόμαυρη οθόνη μιας κωμωδίας του RKO με τίτλο Το Πορφυρό Ρόδο του Καΐρου, γιατί βαρέθηκε τα ίδια και τα ίδια και είπε να γευτεί την έγχρωμη πραγματικότητα. Βρισκόμαστε στο Νιού Τζέρσεϊ, του οικονομικού κραχ της δεκαετίας του ’30. Η ανεργία και η φτώχεια έχουν χτυπήσει κόκκινο και η σερβιτόρα Σεσίλια κακοποιείται σωματικά και ψυχολογικά από τον άντρα της. Μόνη της παρηγοριά ο κινηματογράφος Jewel, που προβάλει μια ταινία, την οποία βλέπει ξανά και ξανά με μανία. Και το θαύμα, συμβαίνει. Ένας γοητευτικός κομπάρσος από το φιλμ δραπετεύει από το πανί, ερωτοχτυπημένος με την φαν Σεσίλια, αφήνοντας σύξυλο το υπόλοιπο καστ να γκρινιάζει και να οδύρεται! Η σουρεάλ τρέλα βρίσκεται στα καλύτερά της, όταν οι θεατές στην αίθουσα ανταλλάσουν κακίες με τους ήρωες της ταινίας, που την ίδια στιγμή επιμένουν να τους παρακολουθούν. Εν τω μεταξύ, ο Μπάξτερ αρνείται να αποδεχτεί ότι είναι ένα φανταστικό πρόσωπο και γνωρίζει για πρώτη φορά το αληθινό φιλί με την νέα του πρωταγωνίστρια σε ένα εγκαταλειμμένο λούνα πάρκ, τη γεύση του ποπ κόρν και την αληθινή σασπένς, αφού παραγωγοί της ταινίας και ο χολιγουντιανός σταρ που τον ερμηνεύει, τον καταδιώκουν για να επαναφέρουν τα πράγματα σε τάξη. Η συγγραφική και σκηνοθετική φλέβα του Γούντι Άλεν χτυπά δυνατά, σε αυτή την ιστορία μαγικού ρεαλισμού που διαβάζεται σαν παραμύθι. Σε αρκετές συνεντεύξεις του, έχει δηλώσει ότι απ’ όσες ταινίες έχει γυρίσει, αυτή κατέχει την πιο ξεχωριστή θέση στη καρδιά του. Ίσως, γιατί συμπυκνώνει καλύτερα το νόημα της φυγής (αυταπάτη) που προσφέρει η σκοτεινή αίθουσα στον καθημερινό άνθρωπο, και του δίνει την ευκαιρία να δηλώσει φωναχτά την αγάπη του για το παλιό σινεμά. Η Μία Φάροου και ο Τζέφ Ντάνιελς (σε διπλό φυσικά ρόλο, αντικαθιστώντας τον Μάικλ Κίτον που είχε γυρίσει ήδη κάποιες σκηνές) είναι πολύ εκφραστικοί και ταιριαστοί μεταξύ τους. Όλο το κομμάτι, που έχει να κάνει με την ταινία μέσα στην ταινία, δουλεύει ως ένα υπέροχο σινεφίλ ανέκδοτο, ενώ η αναπαράσταση της εποχής στην έγχρωμη διάσταση της, είναι έξοχη. Αν θα πρέπει να γκρινιάξω για κάτι, αυτό είναι η αρκετά συντηρητική νότα στη σεκάνς με τον οίκο ανοχής, όπου ο fiction ήρωας υμνεί τον αγνό έρωτα και πείθει με τον ρομαντικό τρόπο και την αφέλειά που τον χαρακτηρίζει, τις πόρνες (μεταξύ τους και η Νταϊάν Γουίστ) στην αρετή της μονογαμίας! Προς στιγμή, ένιωσα ότι παρακολουθώ οικογενειακή ταινία της Ντίσνεϊ. Ευτυχώς, ο Άλεν επαναφέρει την ταινία του στο σωστό δρόμο και ύφος λίγο πριν το φινάλε, επιφυλάσσοντας για τους θεατές και τους πρωταγωνιστές του, μια γλυκόπικρη διαπίστωση για την ίδια τη ζωή. Καλό είναι να ονειρεύεσαι, αλλά χρειάζεται ισορροπία ανάμεσα στο γήινο και τη φαντασία για να ανταπεξέλθεις. Μην το δένεις και κόμπο, ότι όλα θα κυλάνε ρόδινα, άπαξ και κλείνεις τα μάτια στο αληθινό εκεί έξω. 

The Purple Rose of Cairo (1985) Δείτε online /IMDb: 7,8/10 
Υπότιτλοι: Ελληνικοί 
Special feature: Greek subtitles 
Γλώσσα: Αγγλικά 
Παραγωγή: 1985 
Είδος Ταινίας: Κωμωδία, Φαντασίας, Αισθηματικές 
Σκηνοθέτης: Woody Allen 
Ηθοποιοί: Mia Farrow, Jeff Daniels, Danny Aiello

Αφήστε την κριτική σας για την ταινία ...